Instrukcja dla Autorek i Autorów

Instrukcja dla Autorek i Autorów

Instrukcja dla Autorek i Autorów „Didaskaliów. Gazety Teatralnej”

Teksty nadesłane do redakcji „Didaskaliów” powinny być przygotowane według następujących reguł:

Długość tekstu

  • artykuły naukowe: 40 tysięcy znaków (ze spacjami),
  • recenzje spektakli: 9 tysięcy znaków (ze spacjami),
  • recenzje książek: 7 tysięcy znaków (ze spacjami).

Format tekstu

czcionka: 12pt, Times New Roman, odstęp 1,5,

pliki z rozszerzeniem: .doc lub .docx.

tytuły spektakli, książek, filmów, płyt, wystaw itp. piszemy kursywą, a czasopism w cudzysłowie,

nazwy teatrów, kin, klubów i instytucji piszemy bez cudzysłowu, prosto,

cytaty krótkie umieszczamy w cudzysłowie w tekście, a długie (powyżej trzech wersów) oddzielamy linijką przerwy i piszemy czcionką 10pt, wg wzoru:

„Każdy może pisać historie, pod warunkiem, że pisze je ciekawie, wyczuwa «modną» problematykę i przekona wydawcę, że dobrze się sprzeda” – stwierdza Domańska.

Biff:

Wstaję pracuję wstaję kulam ten życiorys jak kulę śniegową przed sobą kulam

mówię rzeczy zarabiam pieniądze i co mi będziesz tutaj prąd odłączyć chciał najlepiej

pierdolę takie krytyczne podejście do mnie

no za co?

Za co?

Że chcę mieć coś mieszkać pracować co?

Format wywiadu

pytania piszemy czcionką pogrubioną,

odpowiedzi czcionką niepogrubioną,

kolejne pytania oddzielamy pustą linijką,

w przypadku jednego rozmówcy imiona i nazwiska rozmówcy oraz autora wywiadu podajemy tylko pod tytułem, wg wzoru:

Arkadina z Arkadii

Z Marią Maj rozmawia Joanna Targoń

Jak się pracuje nad takim przedstawieniem? Na początku nie było tekstu, tylko improwizacje?

Praca była fantastyczna; te improwizacje były fantastyczne. W Mieście snu Krystian zaproponował nam tak: najpierw wy, potem ja. Nie znaliśmy jeszcze swoich ról, przyjechaliśmy do Perły, Miasta Snu, jako my. Ze swoimi marzeniami, wyobrażeniami po przeczytaniu książki Kubina.

Nie było tekstu?

Nie, nie było.

w przypadku kilku rozmówców przy każdej wypowiedzi podajemy pełne imię i nazwisko, wg wzoru:

Wasze dotychczasowe spektakle kazały mi przepatrywać swoje poglądy i emocje, i dokładnie sprawdzać, czy przypadkiem nie są cudze, narzucone. Miałam z tego wprawdzie masochistyczną, ale jednak przyjemność. W Courtney Love stawiacie mnie pod ścianą w zupełnie inny sposób. Tym razem każecie mi z całą powagą zadawać sobie samej takie pytania, które zwykle odkłada się na potem, albo się je po prostu wypiera, żeby jakoś iść dalej, pytania esencjonalne, osobiste, piekielnie niewygodne i bolesne. Trudno z nich wybrnąć i przyjemność jakby mniejsza. I żadnego światła w tunelu.

MONIKA STRZĘPKA: Bo to jest spektakl zrodzony z depresji. Jakoś tak trafnie to nazwałeś niedawno, Pawełku. Było tam coś o odmętach… najgłębszych, coś o piekle... Jak to powiedziałeś?

PAWEŁ DEMIRSKI: Ale co dokładnie mówiłem?

MONIKA STRZĘPKA: Gdybym pamiętała, to bym cię nie pytała. No i właśnie, tak tu sobie żyjemy, na tej emeryturze we Wrocławiu. Siedemdziesięciolecie grunge’u, pamięć trochę szwankuje.

Format przypisów

przypisy konstruujemy w stylu APA: w nawiasie okrągłym wpisywane są nazwisko autora oraz rok ukazania się publikacji, numery stron podawane są w przypadku dosłownego cytowania tekstu. Nazwiska, rok oraz numery stron oddzielamy przecinkiem, wg wzoru:

„Każdy może pisać historie, pod warunkiem, że pisze je ciekawie, wyczuwa «modną» problematykę i przekona wydawcę, że dobrze się sprzeda” (Domańska, 2006, s. 42),

w przypadku gdy nazwisko autora lub rok publikacji pojawia się w tekście jako fragment zdania w nawiasach wpisujemy tylko brakujące informacje, wg wzoru:

Jak pisze Domańska: „Każdy może pisać historie, pod warunkiem, że pisze je ciekawie, wyczuwa «modną» problematykę i przekona wydawcę, że dobrze się sprzeda” (2006, s. 42),

w przypadku kilku występujących po sobie cytatów (lub odniesień) z tego samego źródła przy pierwszym cytacie podajemy nazwisko autora, rok wydania i stronę, a w kolejnych - jedynie stronę, wg wzoru:

"Każdy może pisać historie" (Domańska, 2006, s. 42). By je opublikować, musi jednak przekonać wydawcę, że jego książka "dobrze się sprzeda" (s. 42).

komentarze nieujęte w tekście głównym zamieszczamy w przypisach numerowane kolejnymi cyframi arabskimi,

pod tekstem umieszczamy bibliografię, wg wzoru:

Książki

Domańska, Ewa, Historie niekonwencjonalne. Refleksja o przeszłości w nowej humanistyce, Wydawnictwo Poznańskie, Poznań 2006.

Bruner, Jerome, Kultura edukacji, tłum. T. Brzostowska-Tereszkiewicz, Universitas, Kraków 2006.

Artykuł w tomie zbiorowym

Majchrowski, Zbigniew, Szczątki założycielskie, [w:] 20-lecie. Teatr polski po 1989 roku, red. D. Jarząbek, M. Kościelniak, G. Niziołek, Ha!art, Kraków 2010.

Artykuł w czasopiśmie

Burzyńska, Anna R., Tradycja i profanacja, „Dialog” 2012 nr 12.

Artykuł w dzienniku

Derkaczew, Joanna, Ziemia niespełnionych obietnic, „Gazeta Wyborcza online”, 14 IX 2009.

Źródła internetowe

Jopek, Joanna, Z intelektualnym zapleczem, http://www.e-teatr.pl/pl/artykuly/128891.html, [dostęp: 17 V 2013].

Informacje załączane do tekstów

  • streszczenie artykułu naukowego (do 100 słów) powinno zawierać opis podejmowanej problematyki oraz stosowanej metodologii,
  • pięć słów kluczowych,
  • krótka nota biograficzna (w przypadku autorów po raz pierwszy współpracujących z redakcją; stali autorzy powinni na bieżąco aktualizować swoje noty) wraz z numerem ORCID (w przypadku recenzowanych tekstów naukowych).

Informacje dodatkowe

  • tekstów nie zamówionych redakcja nie zwraca,
  • redakcja zastrzega sobie prawo dokonywania skrótów i zmian w publikowanych tekstach,
  • teksty prosimy nadsyłać na adres: redakcja@didaskalia.pl.