Call for papers

CALL FOR PAPERS: Męskości: mapowanie pola / Masculinities: Mapping the Field; fot.: Pixabay
Fot.: Pixabay

Męskości: mapowanie pola

Akademicka refleksja wokół męskości pojawiła się na gruncie anglo-amerykańskim w latach siedemdziesiątych ubiegłego wieku, jako odpowiedź na dynamiczne zmiany społeczno-kulturowe, które przyniosły lata sześćdziesiąte. Odrębna dziedzina badawcza określana mianem studiów nad męskościami (masculinity studies) ugruntowała się w pełni dwie dekady później, chociaż obecnie częściej określa się ją raczej jako krytyczne studia nad mężczyznami i męskościami (critical studies on men and masculinities), podkreślając tym samym jej silny związek z teoriami krytycznymi. 

Próby ramowania męskości podejmowano wielokrotnie. Wielopłaszczyznowość tych refleksji wskazuje na niemożność wypracowania spójnych definicji męskości realizujących się w takim samym stopniu i natężeniu w zróżnicowanych obszarach geopolitycznych i społecznych. Złożoność i niestabilność pojęcia męskości wymaga więc mnogich konceptualizacji ujawniających wielokierunkowe procesy konstruowania, odgrywania, umacniania, rozregulowywania lub całkowitego odrzucania paradygmatów płciowych na rzecz płynnych ujęć tożsamościowych. 

W ostatnich latach zauważalnie wzrosło zainteresowanie problematyzowaniem kwestii męskości na gruncie literaturoznawstwa i kulturoznawstwa, wciąż jednak brakuje rozbudowanej refleksji podejmującej te wątki w polu badań teatrologicznych. Próbę uchwycenia sposobów przedstawiania męskiej tożsamości w teatrze i dramacie stanowiła wydana dekadę temu książka Inna scena. Koniec męskości? pod redakcją Agaty Adamieckiej-Sitek i Doroty Buchwald, w której część autorek i autorów nakłuwała mechanizmy patriarchalnej przemocy oddziałujące nie tylko na kobiety, ale również na mężczyzn niemieszczących się w kulturowo wartościowanych i uniwersalizowanych ideałach męskości. Temat ten nie został jednak wyczerpany i nadal domaga się rozwinięcia oraz aktualizacji, dlatego (wraz z pomysłodawczynią bloku, Wiktorią Tabak) chcemy zaprosić badaczki i badaczy do namysłu nad strategiami konstruowania męskości w teatrze – na scenach, w dramatach i w instytucjach kultury. Interesują nas różne ujęcia poszerzające takie przykładowe perspektywy i obszary jak: 

• Historyczne sposoby przedstawiania męskości i zmiany paradygmatów reprezentacyjnych 
• Heteronormatywne męskości – kodowanie i zakłócanie
• Queerowe męskości i niemęskości
• Trans-męskości
• Reprezentacje męskości z niepełnosprawnością
• Estetyki męskości
• Przemoc wobec mężczyzn
• Emocjonalne wspólnoty męskości
• Męskości a rasa
• Posthumanistyczne męskości
• Trajektorie manosfery 
• Szklany sufit: dyrektorki, reżyserki, dramaturżki, krytyczki, badaczki a zinstytucjonalizowana męskość
• Toksyczne męskości na scenach i w instytucjach
• Męskości a ruch MeToo
• Kryzys męskości?

Zapraszamy do rozwijania powyższych – i nadsyłania własnych – propozycji. Zależy nam na interdyscyplinarnym, intersekcjonalnym, wieloaspektowym uchwyceniu zagadnienia męskości w teatrze. Abstrakty prosimy przesyłać do 30 września 2021 na adres: redakcja@didaskalia.pl